فرزانگی در عصر تفرقه

در جهانی که هر روز در حال تغییر است و هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست، باور دارم نداشتن احساس خوب، کاملا طبیعی است. عیبی ندارد اگر حال‌مان خوب نباشد. حقیقت این است که اگر گاهی غرق بلاتکلیفی و نگرانی و خستگی و التهاب نشوید، شاید واقعا نمی‌دانید در دنیا چه خبر است. ما دلایلی حقیقی برای دلسرد شدن داریم. زمانی که هیچ‌چیز دیگر به نظرمان استوار و محکم نمی‌رسد، ضروری است ماهیت متنوع و متغیر احساسات خود را تصدیق کنیم. اما تصدیق جنبه تیره احساسات تنها شروع راه است. نباید کار را همان‌جا خاتمه دهیم. پس اگر چالش اول‌مان این باشد که به خود اجازه دهیم هر گونه آشفتگی ذهنی را صادقانه و بی‌پرده تجربه کنیم، و احساسات منفی را در زندگی خود به رسمیت بشناسیم، مرحله بعدی تصمیم‌گیری در این مورد است که با این شناخت چه کنیم و چطور آن را به چیزی سازنده و سلامت‌بخش تبدیل کنیم؟